Veel paukenslag, weinig zingen-zagen: Koerian over I Solisti

Op vrijdag 2 november kwam Koerian Verbesselt samen met zijn vriendin Hannah luisteren naar I Solisti. Lees hieronder zijn genuanceerde verslag. Hannah Hoebeke, student beeldhouwen aan het KASK, liet haar gevoelens dan weer de vrije loop, en pende een soort grafische partituur neer als weerslag van een intens concert. 

Is Messiaen relevant? Makkelijk te programmeren is hij alleszins niet. Hij is te nieuw en raar om droogweg tussen de vijvendertigduizendste renditie van Bach of Chopin te pleuren voor een gezellig matineepubliek. Zijn muziek is ook te complex om te scoren bij het hippe minimalistenpubliek. De beproefde Pierre Boulez double bill-tactiek haalt in ons Vlaanderenland ook niet veel uit.

I Solisti vond de oplossing in een striptease-act – en een streep hippe ambient. Met Et Exspecto Resurrectionem Mortuorum en een donkere selectie uit Eclairs sur l’au delà werd resoluut voor de hamer gekozen. Een horde koperblazers en percussionisten bouwden verticale monolieten die Messiaens dwingende katholieke devotie in onze hoofden moest betonneren.

Het klankpatroon las als een dwarsdoorsnede van de Alpenbergen, waar de componist in 1964 inspiratie vond voor Et Exspecto. Bijbelverzen en canonieke stiltes houwden de pas waar geloofsbelijdenis kon door marcheren. Een blik op het hiernamaals volgens Messiaen: een plechtstatige, granieten, echokamer waarin ingewikkelde dissonante bouwwerken van akkoorden bijna gewelddadig schalden.

Nochtans was de componist niet gespeend van frivoliteit. Hij gebruikte de gezangen van Australische vedervrienden, verkende nieuwe melodieuze mogelijkheden, baseerde ritmische variaties op Oosterse en Indische tradities. I Solisti besloot de franjes ondergeschikt te maken aan de directe impact van zelotisch kopergeschal. Veel paukenslag, weinig zingen-zagen.



Ik weet niet of het field recording/ambient stuk annex zaalverduistering, dat het slot van de concertstonde aankondigde, op haar plaats was. Als aanhanger van de uitgesponnen en ritmeloze regionen van het muzieklandschap kon ik de escapade wel smaken. Het contrast met het botte bijlritme dat de rest van de avond domineerde was echter bruusk, van devotie naar contemplatie en mystiek.

De slimme thematische keuze van I Solisti smeedde de haak waaraan Messiaen kon worden uitgeworpen. Het spon een logische draad die een aspect van een gigantesk oeuvre trachtte behapbaar te maken. I Solisti’s list zocht in één van dé muziektechnische en -theoretische leermeesters van de 20ste eeuw een emotionele en spirituele kracht, en vonden die ook deels.

Desondanks werd het geen moeiteloze muziekavond. Messiaen schreef niet de toegankelijke mystiek van Pärt of Gorecki. Zijn geloof is een complexe worsteling, een strijd die hij vaak heel cerebraal vertolkt. Geen enkele selectie kan komaf maken met de belevingskloof die dat schept met een seculier publiek, gewend aan muziek die zoekt naar onverpakte emotionele impact.

Privacy en Cookies

Deze website gebruikt cookies. U kan dit uitschakelen in uw browser, maar bepaalde delen van de website zullen niet langer werken. Muziekcentrum De Bijloke verwerkt en gebruikt persoonsgegevens bij ticketaankopen.

Alle info in onze privacyverklaring sluiten